Delen     Populaire blogs     Volgende blog Ľ
Blog maken     Inloggen
_
_
Cookies op 50plusser.nl

50plusser maakt gebruik van cookies en daarmee vergelijkbare technieken. 50plusser gebruikt functionele en analytische cookies om u een optimale bezoekerservaring te bieden. Bovendien plaatsen derde partijen tracking cookies om u gepersonaliseerde advertenties te tonen en om buiten de website van 50plusser relevante aanbiedingen van 50plusser te doen. Ook worden er tracking cookies geplaatst door social media-netwerken.
Door op Akkoord te klikken gaat u hiermee akkoord.

Akkoord


Klik hier voor meer informatie.
Butterfly
Foto's en bewerkingen, muziek en nog veel meer...
_
Home__Weblog__Prikbord__Foto's__Links__Gastenboek__Zoeken__Tip__Login
_

Welkom op mijn Weblog


Van harte welkom op m'n weblogje. Kijk rustig rond en ik stel het op prijs dat je een berichtje achterlaat in m'n gastenboek! Met vriendelijke groet, Chrissy



Mijn Profiel

Chrissy-
Ik ben nu offline

• Mijn profiel
• Privť bericht sturen
• Als vriend toevoegen

Toevoegen als weblog vriend






Zoeken in Google
_



CategorieŽn Overzicht




Laatste Weblog artikelen

Paasdecoratie
04 april 2010 15:41

Fijne en gezellige Paasdagen
03 april 2010 16:31


Helleborussen in bloei
31 maart 2010 00:23

Hier ben ik weer!!!
29 maart 2010 14:14




Fotoboeken


Bloemstukken en Boeketten (4)
_
Foto's Vlindertuin Knokke (20)
_

Helleborussen (28)
_
Foto's van een voorjaarstuin te Kessel (36)
_

Lotgenoten (8)
_
Foto's van het Zwin in Knokke (35)
_






Weblog Vrienden


Blauwe vlinder
Van: Chrisje

Vlindervrij
Van: vlinder49

Webje van fey
Van: fey

Ben en alie mulder
Van: benenalie

Redsblog
Van: redone

Bennekesblogje
Van: Benneke

Sylvias weblog
Van: sylla

Carry zijlstra van dijk
Van: Carry

Hera
Van: hera

Top100 allertijden muziek
Van: blueslabel.nl_640K




Gastenboek berichten

Johnd241
21 juli 2015 10:44
_
Enjoyed examining this, very good stuff, thankyou . While thou livest keep a good tongue in thy head. by William Shakespeare. eaakeagddkcd

Rita en ward loos jansen
21 juli 2014 22:53
_
Hallo chrissy, wij hebben een vraagje aan jou,heel toevallig heb ik hier gezien dat jullie een fietstocht hebben gedaan lans de schelderijn via zantvliet.wij wonen in berendrecht, onze vraag is of je aan de kreekraksluizen of de a58 of we daar kunnen doosteken met de fiets naar oesterdam richting tholen? bij voorbaat hartelijk dank rita en ward.

Rob Epping
13 oktober 2012 11:06
_
'n fan Jullie hebben een leukorkest mag ik jullie foto met handtekeningen dan let ik op de brievenbus het is vastgeen moeilkijke klus!! Rob Epping Burg Martensstraat 5 2806 CJ Gouda




Watskeburt Op 50plusser.nl

Door Elisa46 om 05:09
_
Elisa46 is vandaag Jarig

Door 356351 om 05:09
_
356351 is vandaag Jarig

Door lizetmols om 05:09
_
Lizetmols is vandaag Jarig

Door Paul195959 om 05:09
_
Paul195959 is vandaag Jarig

Door john10001963 om 05:09
_
John10001963 is vandaag Jarig

Door Paul36673 om 05:09
_
Paul36673 is vandaag Jarig

Door john196363 om 05:09
_
John196363 is vandaag Jarig

Door paulvoncken om 05:09
_
Paulvoncken is vandaag Jarig





_

Andere artikelen



Mijn verhaal


Ik ben al vrij jong met m'n gezondheid beginnen te sukkelen.
Hieronder lees je m'n verhaal.


M'n verhaal begint op de leeftijd van 18 jaar.


Op m'n 18 de kreeg ik last van epilepsie (vallende ziekte), dat ik nog altijd heb. In de beginjaren heeft het ook jaren geduurd, eer m'n medicatie goed op punt stond en ik heb toen ook vrij grote aanvallen (grand mals)gedaan. Nu is deze gelukkig goed onder controle! Jaarlijks moet ik wel een E.E.G. laten nemen en op controle gaan bij de Neuroloog.


Als beroep deed ik aan gezinshulp. Dit heb ik echter niet lang kunnen uitoefenen door problemen met m'n rug. (zie verder)


Op m'n 23 ste kreeg ik een lumbago in mijne rug en dat was het begin van jaren van pijn en miserie. Het bleef niet bij een lumbago, kreeg last van een hernia en had enorm veel pijn. Eerst heb ik veel inspuitingen en fysiotherapie gehad, maar omdat dat ook niet hielp begonnen ze aan infiltraties in het ruggenmerg te denken. Ik heb toen hopen pijnstillers en ontstekingsremmers geslikt. Tevens had ik ook last van uitstralende pijnen in m'n rechterbeen. De verschillende infiltraties hadden ook geen resultaat en aangezien ik nog zo jong was stelde ze een operatie nog liever uit. Ook had ik enorm veel artrose. Ze hebben me verteld dat ik artrose voor een mens van 60 jaar had.(toen 23 jaar). Maar het beterde er niet echt op en ik kreeg verlammingsverschijnselen in m'n been en de zenuwen waren ook erg aangetast. Als ik niet in de rolstoel wilde belanden, had ik geen keus. Dus m'n eerste rugoperatie volgde kort daarop.


Mijn rugoperatie was half maart en begin juni ’91 zijn Dirk en ik getrouwd. Ik had wel van tevoren aan de neurochirurg gevraagd of we de datum moesten uitstellen maar hij zei dat ik dan wel hersteld zou zijn. Zo gezegd zo gedaan. Op onze trouwdag moest ik het wel rustig aandoen en dat hebben we dan ook gedaan. Er zouden daarna nog 3 rugoperaties volgen, allemaal op een ander niveau. Dan ziekenhuis in, terug naar huis, fysio, acupunctuur en ga zo maar door. Bij de laatste rugoperatie hebben ze het ruggenmergkanaal zo breed mogelijk gemaakt en het duurde dan ook nog een hele periode dat ik een beetje uit de voeten kon. De pijn bleef echter aanwezig en de dokters stonden met hunne rug tegen de muur. Dus er bleef niets anders over dan pijnstillers en pijnstillers slikken. Ik nam zelfs Valtran (morfine) om de pijn te harden. Dit heb ik jaren genomen en ben dan in behandeling gegaan in de pijnkliniek in Sint.- Niklaas. Daar hebben ze eerst geprobeerd met plakkers voor de pijn, daarna een tens-apparaat en als laatste werden testen gedaan met een morfinepomp. Ik heb daar ook een tijdje in de kliniek gelegen omdat hier bij ons nog geen pijnkliniek was. Het heeft allemaal niets uitgehaald en ik bleef dus maar pijnstillers slikken omdat de pijn niet te harden was. Na enkele jaren is de pijn gelukkig geminderd en ben toen terug overgeschakeld naar lichtere medicatie. Na een poosje heb ik de producten van Aloe Vera leren kennen. Dit zijn geen medicijnen maar natuurlijke producten zoals voedingssupplementen en ik drink dagelijks er ook een soort vloeibare gel van. Die producten neem ik nu nog.


In '98 heb ik dan ook nog een darmoperatie gehad. Er was een stuk darm afgestorven dat helemaal zwart geworden was. Ik kon dan ook niet meer naar het toilet gaan. Met spoed ben ik dan opgenomen en 's Avonds laat ben ik toen nog geopereerd.


De volgende jaren die volgden ging het redelijk met mij en ik begon een hobby te zoeken waar ik veel tijd kon insteken. Aangezien ik graag planten zag en hield van bloemen lag het voor de hand dat dat mijn nieuwe hobby werd. We hebben een serre in de tuin gezet en het kweken van de planten kon beginnen. Ik werd dan ook lid van een bloemenvereniging en één keer per jaar in juli word er een bloemenshow georganiseerd. Ik heb 5 jaar meegedaan aan de show en creëerde samen met enkele mensen dan een eigen standje. Heel leuk om te doen en je kreeg op de showdagen (3) heel veel lovende reacties. Het ganse jaar was je echter wel met die plantjes bezig en ik legde er ook mijn ziel in. Mijn planten waren (zoals ik altijd zei) mijn kinderen en niets was me te te veel, ik stak er dan ook veel energie en tijd in. In het najaar werden dan alle plantjes gestekt en werden deze in een verwarmde stekbak gekweekt zodat we in het voorjaar jonge plantjes hadden.


Bloemschikken en creatieve dingen maken werd ook een nieuwe hobby van mij. ...


Tot er zo'n 3,5 jaar geleden weer iets met mij aan de hand was. Het is begonnen met huiduitslag op m'n armen van de zon maar daar maakte ik me toen zeker geen zorgen over. Maar ik kreeg dus ook last van felle maagpijn; ik dus naar de dokter. Mijn maag bleek extra gevoelig te zijn en met wat medicatie zou ik binnen 5 dagen er wel vanaf moeten zijn. Zo gezegd, zo gedaan. Na 3 dagen kreeg ik plots enorme pijn in mijn spieren en gewrichten, en vermoeidheid die ik niet kon verklaren, dus ik terug naar de dokter.


Na een bloedtest bleek dat mijn bloedwaarden niet zo goed waren en dat ik een virus opgelopen had. Medicatie gekregen maar ik bleef helse pijnen in al m'n gewrichten en handen houden. Dagelijks inspuitingen gekregen totdat ik op raadpleging kon komen bij de reumatoloog. Het duurde 3 maanden eer ik bij haar terecht kon. De huisarts heeft nog geprobeerd een vroegere afspraak te regelen maar aangezien zij maar 1 keer in de week in het ziekenhuis zit en zij daar de enige reumatoloog is kon dit niet.


Eindelijk was de dag daar dat ik bij de reumatoloog kon komen. Verschillende onderzoeken laten uitvoeren, er werd aan reuma gedacht. Na 3 maanden kreeg ik dan te horen dat het vermoedelijk Sclerodermie was. 3 maanden later wist ik 100 % zeker dat het Sclerodermie was en er mee moest leren leven. Wekelijks word er bij mij Ledertrexate ingespoten. Daarnaast neem ik foliumzuur, Mobic (ontstekingsremmer) Omeprazole, (maagbeschermer) en Adalat (tegen de Raynaud).


Sclerodermie behoort naast enkele andere aandoeningen als Lupus, MCTD, Vasculitus en nog enkele andere aandoeningen tot de Chronische Inflammatoire Bindweefselziekten. (CIB)(maar daar binnenkort meer over)


Toen ze bij mij die ziekte ontdekte had ik de instelling van "dit varkentje zal ik eens effe wassen", "zo vlug krijgen jullie mij niet klein", maar daarin heb ik me toch wel degelijk vergist... Jammer genoeg kwam ik al gauw tot het pijnlijke besef dat je zelf steeds minder en minder kon doen en van anderen afhankelijk word.(Daar heb ik het nog altijd moeilijk mee, ik zou niets liever willen dan het allemaal zelf te doen.) Het zit gewoon in m'n geaardheid om niet te willen toegeven dat ik ziek ben...Ik heb echt héél hard gevochten maar ik kwam er al gauw achter dat het niet zo simpel was. Hoe meer argumenten ik te horen kreeg hoe meer ik me verzette tegen alles en iedereen waardoor ik me niet wilde laten overmeesteren. Alles werd me voor mijn gevoel afgepakt door die rotziekte en dan heb ik het vooral over m'n hobby's en andere zaken die ik zo graag deed. Elke dag moet ik immers opboksen tegen een onoverwinnelijke vijand die zich in m'n lichaam genesteld heeft. Het ergste vind ik niet zozeer de pijn en de vele ongemakken die je het leven zo onmogelijk maakt, maar wel dat ik niemand kan doen begrijpen: hoe moe "MOE" wel kan zijn.


Ondertussen heb ik geleerd te luisteren naar m'n lichaam en niet langer een strijd aan te gaan met mezelf en ik moet zeggen het gaat stukken beter. Ach ja, ik weet wat er me allemaal nog boven het hoofd kan hangen maar ik sta er echt niet bij stil.Anders heb je geen leven meer en ik wil echt nog wel iets van m'n leven maken samen met m’n ventje (ondanks alle miserie). Ik wil net zo goed plezier maken, lachen en van het leven genieten zoals alle anderen. Ik heb echt geen zin om in een hoekske te gaan zitten treuren en mijne kop te laten hangen. We leven van dag tot dag en blijven alles zo positief mogelijk bekijken en we zien wel wat de toekomst ons brengt.


Mijn hobby's heb ik jammer genoeg moeten opgeven. Het klinkt misschien raar maar m'n hobby's zeggen me niets meer. In 2005 heb ik er nog het ganse jaar voor geknokt en ik wou en zou m'n hobby's nog blijven uitoefenen. Ik volgde dan ook op 2 plaatsen bloemschikles en ben het ganse jaar tegen m'n zin eigenlijk gaan bloemschikken. Achteraf moest ik het dan ook dubbel en dik uitzweten. In datzelfde jaar heb ik dan ook nog meegedaan aan de bloemenshow. Ook dit wou ik niet opgeven.
De voorbereidingen en de show zelf hadden teveel van m'n lichaam geëist en heb dit ook niet kunnen volhouden. Na de Show heb ik wekenlang in m'n bed gestoken. Ik had er wel een les uitgeleerd; ik zou voortaan luisteren naar m'n lichaam. Ik doe het nu veel rustiger aan en ben van het principe niets moet er nog, maar alles mag.


Mijn favoriet citaat luid dan ook:


ZIE ALLES
MET EEN LACH,
DAN HEBBEN WE IEDERE DAG,
" EEN MOOIE DAG ".


Gelukkig heb ik een optimistisch karakter en blijf ik lachen. We zien wel wat de toekomst brengt. Met deze ziekte weet je natuurlijk nooit! Hopelijk blijft het hierbij en worden de organen niet verder aangetast.



Zo, dit was in grote lijnen m’n verhaal!


Groetjes
Chrissy




Geplaatst op 18 januari 2008 13:58 en 1800 keer bekeken



Deel dit artikel via:





_
R
eacties van leden


Je reactie
Naam   Gast
Reactie   
  _
Captcha_Beveiligingsvraag

Welk dier is dit?
_





_
Nachtvlinder  
18 jan 2008 13:45
Hallo Butterfly

Heel intensief leven, ik wen je nu nog goede jaren toe.

Groetjes Nachtvlinder

Fey  
18 jan 2008 14:03
Hoi Butterfly, ik heb het verhaal gelezen, dat is niet niks.
Ik heb bewondering voor hoe je opvat. Ik wens je voor toekomst dat je inderdaat optimistich blijft en blijft lachen. Lieve gr. fey
_





_
Chrissy-  
18 jan 2008 14:21
Hallo Fey en nachtvlinder, bedankt voor jullie reactie en de lieve woordjes. Inderdaad het leven kan hard zijn maar we blijven zeker niet bij de pakken zitten. En uiteraard blijven we lachen!

Jeanne50.1  
18 jan 2008 22:35
Hallo Chrisje,
Natuurlijk kende ik je verhaal nog uit eerdere mails, maar als je alles zo op een rijtje leest is het bijna teveel ellende om elke dag nog vrolijk en opgewekt te kunnen zijn, Ik weet het,.. je karakter lijkt op die van mij !
Dat positieve en proberen de vlag hoog te houden...
Elke dag loop ik een stukje met je mee ..ingedachten zeg ik elke morgen goeiemorgen tegen alle lotgenootjes, zo meiden we gaan er weer een dagje tegenaan...
En als je de humor en je opgewektheid maar mag houden he dat is een groot goed.
Morgen nog een drukke dag en ik voel me totaal gesloopt van deze drukke verjaarsweek, maar zondag ...heb ik helemaal geen verplichtingen en mag ik luieren ...
O Chrisje wat zal ik daarvan genieten.
Wens jou ook een fijn weekend , geniet er van hoor
Groetjes van Jeanne
_





_
Redone  
18 jan 2008 23:11
Hoi Chrissie, een heftig verhaal, maar je hebt wel een goede instelling, en geniet van wat je nog kan. En naar je lichaam luistern is zo belangrijk!!!
Fijn weekend.
Gr Ria

Chrissy-  
18 jan 2008 23:41
Hallo Ria, bedankt voor je reactie en ik zal zeker genieten van al wat ik nog kan. Mijn PC-ke is nu m'n grote hobby geworden. Een mens past zich aan hé... En luisteren naar m'n lichaam dat klinkt me toch zo bekend in de oren... Hoe zou dat nu komen... hi-hi-hi!!! Maak er zelf ook een heel fijn en gezellig weekend van. Groetjes Chrissie
En Jeanne, voor jou ook nog een hartelijke groet hé!
_





_
Adriana-maria.1  
19 jan 2008 07:17
Hallo Chrissie dat is niet niks zeg! jou levens verhaal,heel goed dat je niet bij de pakken neer zit en ik wens je veel sterkte en nog heel veel pijnloze jaren.een fijn weekend!


Lieve groet adriana-maria

Chrissy-  
19 jan 2008 12:35
Hallo Adriana-maria, alle dagen kamp ik wel met pijn. Dan op de ene plaats, dan weer op een andere plek in m'n lichaam. Ik wou dat ik kon tekenen voor één pijnvrije dag maar ik weet dat ik niet alleen ben en dat geeft me toch wel de nodige kracht om m'n levensweg verder te zetten. Bedankt voor je reactie! Lieve groetjes Chrissie
_





_
Bepbakker  
22 jan 2008 12:13
Hallo Chrissie ik heb je verhaal met belangstelling gelezen, wat krijgen
sommige mensen het toch hard te verduren in het leven.ik heb bewondering voor je hoe jij je door je ziekte heenslaat .ik weet niet of jij de boeken van Coe`'e wel eens hebt gelezen maar in het kort komt het hierop neer dat je elke avond als je gaat slapen de woorden
"'het zal me morgen in elk opzicht beter gaan''in gedachten opzegt ..dit moet je herhalen
tot je slaapt en dan wordt het in het onderbewustzijn opgenomen
en doet daar zijn werk. het schijnt dat hij in de vorige eeuw in Duitsland
daar veel mensen mee geholpen hebt het is het belangrijkts dat het
in je onderbewustzijn wordt opgenomen.en daar zijn werk doet
heel veel sterkte en groetjes van Bep Bakker.

Chrissy-  
22 jan 2008 17:06
Hallo Bep, bedankt voor je reactie! Positief denken is de spirit! M'n ziekte verloopt dus ook met ups en downs en als je weer in zo'n moeilijke periode zit, dan denk ik telkens weer aan degene die er veel erger aan toe zijn... Ik weet dat ik niet alleen sta en heb regelmatig contact met lotgenoten en dat doet wel deugd. En bedankt voor de tip!Lieve groetjes Chrissie
_





_
Chrisje  
23 jan 2008 10:07
Hallo Chrisje, Met blozende kaken zit ik hier, heb jouw verhaal over het hoofd gezien. Zeker om te reageren. Het is heel knap van jou om alles weer eens hier neer te pennen. Ik kende het verhaal wel grotendeels want wij zijn immers lotgenoten. Ook ik ben positief ingesteld en ga dagelijks de strijd aan om blijven te vechten tegen dat "ongedierte" in ons lichaam. Dus samen strijden en doorgaan met het leven en plezier hebben in wat wij nog kunnen. Liefs Chrisje

Josefien-K.1  
24 jan 2008 14:13
Wat een verhaal, Chrissie!...het heeft veel gelijkenissen met mijn eigen verhaal. Tja, moeilijke aandoeningen, dat klopt. En zeker al die tijden, dat je verschijnselen hebt, die niet te verklaren zijn...

Maar je benadert je leven positief: en zo is ook mijn streven. Ik zie dat je mijn weblog toegevoegd hebt. Heb je al een kijkje genomen op mijn forum?...Staat ook veel informatie en er zijn ook veel lotgenoten.
http://levensregisseur.yourbb.nl/

Liefs van Josefien
_





_
Sjeeske.1  
22 feb 2008 01:35

Ik lees je verhaal en mijn eerste gedachte was het kan allemaal nog veel erger.Begrijp me niet verkeerd. Niet vanuit jouw oogpunt gezien. maar vanuit het mijne. Sommige dingen kan ik zo verschrikkelijk goed plaatsen. Bij mij zijn 3 tussenwervelschijven weg.Opereren is geen optie. Maar ik heb het grote geluk dat ik me wel nog met mijn tuin bloemschikken en fotografie kan bezighouden.Het is zo een enorm fijne uitlaatklep. Wat een enorme kracht en doorzettingsvermogen proef ik uit je verhaal. Diep respect. Op dit moment schieten woorden te kort.
Ik hoop van ganser harte dat je nog lang van de kleine dingen in het leven mag genieten.

Sjeeske.

Chrissy-  
22 feb 2008 22:50
Dag sjeeske, eerst en vooral bedankt voor je reactie en je lieve woordjes. Natuurlijk kan het nog veel erger en daar ben ik me ook van bewust. Maar als je dagelijks met vermoeidheid zit... deze is toch zeker niet te onderschatten hoor! Tja... we hebben helaas geen keus hé en proberen er dan maar het beste van te maken. Ik geniet dan ook van de kleine dingen in het leven en heb nu andere hobby's waar ik me mee kan amuseren... Dus vervelen staat zeker ook niet in mijne woordenboek. Ik heb ook even op je weblog gekeken en wat heb je een prachtige tuin... Groetjes Chrissie
_





_
Albertine.1  
24 feb 2008 10:37
Hallo Chrissie, mijn altijd gezonde man kreeg 4 jaar terug dikke voeten, een paar weken later dikke handen. Omdat hij wat hoestte, naar de huisarts. Een dag erna felle pijn in de borst met ademhalen. Een foto wees uit dat er fibroseweefsel zat. Naar de longarts die vermoedde dat er van sclerodermie sprake was ,ook al omdat mijn man van jongs af het fenomeen van Raynaud heeft. Drie maanden en 26 onderzoeken later was de diagnose definitief. Hij krijgt een sytostatica in tabletvorm, antibiotica, prednisolon, nexium en een vaat verwijder dagelijks. Hij werkt gewoon. Eind 2006 was er even een probleem met de slokdarm, maar met Nexium gaat het perfect. Maar hoe dan ook: het is en blijft een donkere wolk boven je relatie. Mijn man heeft erg veel moeite met het feit dat hem iets mankeert. Zou er veel verschil in behandeling zitten tussen België en Nederland??

Chrissy-  
24 feb 2008 20:29
Hallo Albertine, eerst en vooral bedankt voor je reactie. Jammer om te vernemen dat je man ook aan Sclerodermie lijd. Ik kan goed aannemen dat je man het moeilijk heeft dat hij deze ziekte heeft, want het is ook niet niks. Je hele leven verandert ineens in één klap en dat is enerzijds voor de partner als voor degene die de ziekte treft zeker niet gemakkelijk. Steun elkaar zoveel mogelijk... da's enorm belangrijk. En blijf indien mogelijk beiden je hobby's uitoefenen. Het onbegrip van de buitenwereld is ook niet niks, van buiten is er dikwijls niets te zien... maar het zit wel degelijk van binnen.
Eind 2005 heb ik ook een slokdarmontsteking gehad maar deze is nu met de nodige medicatie onder controle. Even een vraagje? Is je man soms lid van een patiëntenvereniging zoals bv. de N.V.L.E. of de CIB. liga. Beiden linken vind je ook terug op m'n weblog en je vind daar ook heel wat informatie over Sclerodermie. Zelf ben ik lid van de CIB-liga en ga ik regelmatig naar bijeenkomsten die georganiseerd worden en waar je ook in contact komt met lotgenoten. In de beginperiode van m'n ziekte moest ik daar ook niet van weten... maar het doet echt deugd om met elkander van gedachten te wisselen. De eerste keer is het misschien een stap die je moet doen... maar het geeft je echt een goed gevoel en het gaat er echt heel gemoedelijk aan toe. Of de behandeling in België hetzelfde is dan deze in Nederland, daar kan ik niet op antwoorden omdat ik zelf nog niet in Nederland in behandeling geweest ben maar persoonlijk denk ik dat het niet veel verschil uitmaakt. Als je verder nog met vragen zit mag je me altijd ook een persoonlijk berichtje sturen. Ik wens jou en je man veel sterkte toe en probeer beiden te genieten van alle kleine dingen. Groetjes Chrissie
_





_
Carry  
25 jan 2009 22:17
Dag Chrissy. Ik lees dit nu voor het eerst. Wat een verhaal en wat heb ik een bewondering voor je. Lieve groet, Carry

Chrissy-  
26 jan 2009 23:23
Hoi Carry, tja... 't is ne hele boterham hé... Het is niet altijd gemakkelijk maar we maken er gewoon het beste van. Ik weet dat ik niet alleen ben en zeg altijd er zijn er nog die er erger aan toe zijn en daar haal je gewoon moed en kracht uit!

Dank je wel voor je lieve reactie!
Lieve gr. Chrissy
_





_
Marjolege  
16 jun 2009 14:08
lieve chrissy

hoe goed begrijp ik jou,ik zou bijna mijn naam onder je verhaal kunnen zetten,je strijd ken ik ook alles langzaam moeten loslaten en door anderen laten doen,ik weet het en toch.... er is nog veel wat we kunnen er zijn voor anderen,humor en zelfspot,de ene dag beter dan de andere,maar we leven en alle kleine dingen tellen hé,je bent moedig
en ik leef met je mee elke dag is een nieuwe dag,ik wens je weinig pijn en veel zalige geluksmomenten,van ganser harte groetjes